PHILIPS
202 ELECTRONIC

Klacht:
Lijkt goed te spelen maar valt willekeurig na enkele minuten uit.

Diagnose:
- Betreft de MK2 versie met platte motorsnaar.
- Snaren moeten vervangen worden.
- Naald moet vervangen worden
- Print lijkt ook een kortsluiting te maken.
- Alle condensatoren doorgemeten
- Alle transistoren doorgemeten
- Instelpotmeters zitten vast door vuil


Reparatie:
- Gehele print opnieuw gesoldeerd.
- Nieuwe snarenset gemonteerd.
- AC128 en AC188 germanium transistoren lijken de grote veroorzaker van het probleem te zijn. Deze worden omschreven als TIK-torren.
- Op basis van meldingen op internet de AC128 en 188 uitgesoldeerd en met de soldeerbout kortstondig warm gemaakt. Dit lijkt de oplossing voor nu te zijn.
- Motor maakte ook erg veel geluid. Een klein. druppeltje olie deot wonderen.
- Kortsluiting: Cable Assy nr. 87 is geleidend en ligt tegen de printplaat aan. Vreemd genoeg maakt deze kortsluiting op een onderdeel van de printplaat. Bijzondere constructie en hier ook (nog) niks over gelezen. Deze kabel voorzien van tape op kortsluiting tegen te gaan. Oplossing werkt.
Eindoordeel:
Gebaseerd op mijn ervaringen met drie eerder gerepareerde Philips 202 electronic platenspelers had ik mij voorgenomen deze spelers nooit meer aan te raken. Philips en ik hebben nooit een echte band gehad denk ik.
“Helaas” kwam er de vraag of ik deze oude Philips wilde nakijken. De speler was van vader op zoon gegaan en zat dus vol met herinneringen. Hoe mooi zou het zijn als hij weer in originele staat in gebruik genomen zou kunnen worden. Door al mijn operaties ben ik niet al te standvastig meer en zo sneuvelde mijn voornemen nooit meer een Philips aan te raken wederom. Wellicht de arts navragen of mijn ruggengraat is verwijderd!
Als ik eerlijk ben vallen de problemen die ik met Philips heb natuurlijk best mee. Het zit hem vooral in de onlogische constructie, de lastig kleine schroefjes, de aarding van de print, de onhandige afregeling van de snelheid, de verschillende uitvoeringen, de verschillende gebruikte onderdelen, de mismatch tussen het schema en de printplaat, de…
De machine heeft mij wel weer heel veel geleerd. Zo was ik niet bekend met de germanium AC128 en AC188 tiktorren. De interne kortsluiting is door tikken en/of verwarmen op te lossen. En de metalen kabel voor het hoog/laag plaatsen van de arm bleek kortsluiting te maken op de print.
Waar ik zelf altijd erg gelukkig van kan worden is de schoonmaak en het polijsten van de behuizing. Heeft natuurlijk niks van doen met de werking maar voor mij is dit al 50% van de muziekbelevenis.
Hoe klinkt mijn “grote vriend” de Philips 22GA202 electronic?
Daar gaan we weer. De speler in dit geval aangesloten op mijn Technics SA-5460 receiver met recent vervangen condensatoren. Als weergevers de Polk Reverse R500 en ter test aanwezige Dali Sensor 5. Klaar om alles aan te zetten gaat de deurbel. Wat een verrassing. De Pink Floyd Pulse boxset LP’s worden afgeleverd. Vier nieuwe LP’s en een fotoboek van het meesterwerk uit 1995.
Nou daar gaan we. Platenspeler aan, start indrukken en het plateau gaat draaien. De arm met nieuwe naald wordt rustig op de lp gezet en de eerste klanken komen uit de speakers. Gezien mijn Philips gevoel heb ik de lat niet te hoog gelegd. Het zal wel aardig klinken was mijn gedachten. Aardig, aardig, het klinkt wel wat meer dan aardig. Sterker nog, ik ben verrast door het mooie geluid. Meerdere lp’s volgen en ik kan niks anders zeggen dan dat het gewoon goed klinkt.
Ga ik nu een positief Philipsgevoel ontwikkelen?